نمي دونم چطور بگم همه وجود من توئي
حتي تو خواب تو بيداري تو لحظه لحظه هام توئي
کاشکي ميشد فقط يه بار تو رو تو آغوش بگيرم
بهت بگم دوستت دارم تا اون روزي که بميرم
فقط بدون دوست ندارم تو اون چشات غم ببينم
اون روز اگه بياد منم تو قلبم ماتم ميگيرم
نمي دونم چي بنويسم تا وصف خوبيهات باشه
خيلي کمه واژه اي که لايق وصف تو باشه
بيشتر از اين نمينويسم ولي از اون ته دلم
داد ميزنم باز هم ميگم فداي تو دوستت دارم

خیلی دوست دارم عزیزم خیلی

با بودنت دنیای من رنگی تر از همیشه است

قلب تموم آدماش از جنسی مثل شیشست

با بودنت رنگین کمون یه رنگ اضافه داره

رنگی که زیباییش تو روتو ذهن من میاره

با بودنت تو گلخونه هیچ گلی کم ندارم

هیچ گلی اونجا نمی خوام وقتی تویی کنارم

با بودنت غصه میره شادی جاشو میگیره

با دیدنت هر چی غمه تو قلب من میمیره

با بودنت شعرای من معنای تازه دارن

گلهای اطلسی برام شکلی دوباره دارن

با بودنت دلم می خواد که از سینه جدا شه

پر بکشه به سمت توتوراه تو فدا شه

با بودنت دوستت دارم روی زبون میشینه

سهم من از با تو بودن این عشق نازنینه

با بودنت یه زندگی یه عمر تازه دارم

برای دیدن تومن یه عمر در انتظارم

هر شب که بخواب من میای من دیگه شک ندارم

یه روز میاد با من باشی بمونی در کنارم

شب شده ساکته دوباره خونه می گرده دنبال یک بهونه

می گرده باز گنجه خاطراتو پی یه حرف ناب و عاشقونه

عکس تو رو باز می ذاره روبروش که تا ته شب واسه تو بخونه

دلم تو التهابه که چه جوری قدر چشای ناز تو بدونه

تو عصری که قحطی عطر یاسه اما به جاش دوست دارم گرونه

کافیه اسمتو یه جا ببینم تا حس شعرم بزنه جوونه

من نمی تونم بگم اندازه شو اینو فقط شاید خدا بدونه

محاله که عشق ما رو ندونن برو سوال کن از گلای پونه

اگه بخوان خیلی کم از تو بگن می گن همون که خیلی مهربونه

بی خبری تو ولی از حال من میندازم اینو گردن زمونه

چقد حسودیم می شه وقتی همه بهم می گن دل تو پیش اونه

من خودمو باز می زنم به اون راه می گم بیارید واسه من نشونه

اما تا کی فریب بدم دلم رو اون داره کلی آدرس و نشونه

مهم ولی تویی که اسم نازت با من یه جایی پشت آسمونه

او نا نمی دونن ستاره هامون دو تاس ولی توی یه کهکشونه

اینو بخون تا دوباره بدونی دیوونتم دیوونتم دیوونه

اون لحظه ای که عطر تو می پیچه تو باغ تنم

اون لحظه ای که اسم تو ، تو سینه فریاد میزنم

اون لحظه رها شدن از حال و روز خویشتنم

زنده میشم با دیدنت وقتی که میری میشکنم

قلبی که با تو میزنه تو سینه داغونش نکن

چشمی که چشم براهته بیهوده گریونش نکن

اشکای دونه دونمو سیلاب بارونش نکن

این دل عاشق منو بی سر و سامونش نکن

تا وقتی قلب عاشقم بخاطر تو میزنه

طلسم تنهایی من با دستای تو میشکنه

کاش ميشد پرنده بوديم توي دست آسمون

 تا براي هم مي ساختيم از پَرامون آشيون

 من براي تو ميساختم سقفي از بال و پرم

 تو ميزاشتي عاشقونه پرت رو زير سرم

 واي اگه پرنده بوديم تو رو با خودم مي بردم

 وقتي با تو مي پريدم آسمون و كم ميوردم

نميذاشتم شوق پرواز تودلامون بره از ياد

 تو رو با خودم ميبردم جايي كه نباشه صيّاد

 تو فقط بايد بموني اي پناهِ آخر من

 تا كه پرپر نشه بي تو همه ي بال و پر من

 كاش ميشد پرنده بوديم توي دست آسمون

 تا براي هم مي ساختيم از پَرامون آشيون

 من براي تو ميساختم سقفي از بال و پرم

 تو ميزاشتي عاشقونه پرت رو زير سرم

 واي نگو اين فقط يه خوابه

 من و تو پرنده نيستيم وقتي همديگرو داريم

 نگو ما برنده نيستيم ما ميتونيم از محبّت

 با هم آسمون بسازيم حتي با دستاي خالي

      با هم آشيون بسازيم

تقدیم به همونی که خودتون میدونید

تا وقتي كه تو هستي، تا لحظه اي كه ياد تو در خاطر من جاريست!
تا زماني كه دستهاي گرمت همراه دستاي خسته اي منه!
تا وقتي كه نگاهت تنها پناهگاه و تكيه گاه نگاه سرگردان منه!
تا زماني كه تو همسفر جاده زندگي من هستي!
تا وقتي كه شونه هاي تو امن ترين جاي دنياست براي من!
من زنده هستم! براي زندگي كردن با تو

تقدیم به عشقم...

تو شباي بي ستارم

نرو ديگه ماه روشن

تا ابد بمون كنارم

تو شدي دارو ندارم

شدي مرحم واسه دردام

به تماشات كه نشستم

شده بودي همه دنيام

مثل دريا با صراحت

منو از غصه بريدي

عمر غم رسيد به آخر

تا كه بي پر وا رسيدي

تو يه ناجي عزيزي

كه خدا اونو به من داد

اين و يه حس حقيقي

تو دلم ميكنه فرياد