اكنون مائيم و جنون عشق در نم نم باران ها
مائيم و شب و كوچه ، سگ هاي خيابان ها
مائيم پر از نعره ، مائيم پر از فرياد
شيريم پر از شيرين ، كوهيم پر از فرهاد
ما شعله ور اكنون رويايي ي فرداها
موجيم پر از طوفان در آبي درياها
دوديم پر از رفتن ، ابريم پر از باران
راهيم پر از قله ، خاكيم پر از انسان
خاكستر بودائيم ،‌آتشكده ي هستي
زردشت مسيحائي ، هو هو زده در مستي
هم سفره ي اندوهيم ، هم داغ شقايق ها
هم آينه ي بغضيم ، هم سايه ي هق هق ها
ميائيم و خداي عشق ، در خلوت باران ها
ليلاي شب كوچه ، مجنون خيابان ها

                تن تو ظهر تابستون رو به یادم میاره

رنگ چشمای تو بارون به یادم میاره

وقتی نیستی زندگیم فرقی با زندون نداره

قهر توتلخی زندون رو به یادم میاره

من نیازم تو رو هر روز دیدنت

از لب دوست دارم شنیدنه

توبزرگی مثه اون لحظه که بارون میزنه

توهمون خونی که هر لحظه تورگهای منهه

تو مثل خاب گل سرخی

لطیفی مثل خواب

من همونم که اگه بی تو باشه جون میکنه

خانه خراب تو شدم

             به سوی من روانه شو

                       سجده به عشقت می زنم

                                        منجیه جاودانه شو

                                                  ای کوه پر غرور من

                                                              سنگ صبور تو منم

                                                                        ای لحظه ساز عاشقی

                                                                                      عاشق با تو بودنم

روشن ترین ستاره ام

          می خواهمت می خواهمت

                           تو ماندگاری در دلم

                                      می دانمت می دانمت

                                                      ای همه وجود من

                                                                   نبود تو نبود من

                    باز دیشب چشمانم را که بر هم گذاشتم

نسیم بوی تو در مشامم پیچید وچشمان زیبایت

تابلوی نگاه را بر دیوار دلم آویخت

ودستان گرمت درهای جدایی را درهم کوبید

 وصد واژه ی پر مهر

از لبانت جاری شد

تو مثل هیچ کس مهربان بودی

تو مثل هیچ کس خندان بودی

تو مثل هیچ کس اما مثل همیشه زیبا بودی

من وتو باز هم دستانمان در دست هم بود

وباز هم با گام های بلندمان سنگ فرش های خیابان

را می پیمودیم ومثل همیشه مقصدمان نامعلوم بود

نمی دانم ؟.........نمی دانم می شود که ما

همیشه در کنار هم باشیم

وتو با وجود گرمت به کالبد یخ زده ام گرما ببخشی

ومرا اسیر نگاه جادویی ات کنی

ویار همیشگی من باشی

ای کاش هیچ وقت این شب به صبح نرسد

تا من بیشتر از تو

چند سال پیش  ساعت 11:15توی بیستمین روز از نهمین ماه قشنگ خدا یه فرشته ی مهربون به دنیا اومد .

یه فرشته که خیلی پاکه ...

یه فرشته که از آسمون اومد پایین تا پیش آدما باشه . از بس مهربون بود .

اسم قشنگ این فرشته ی مهربون که امروز هم سالگرد تولدشه امید هست

امید جونم

20 آذر،روزی زیباست که پیام آور وجود نازنینت برای ماست...

عزیزم، تولدت مبارک....

دوستت دارم.. تا ابد...

همیشه و در همه جا به یادتم

اگر بند بند وجودم را از هم جدا سازند و قطره قطره خونم

را در جام جدایی بریزند

بازهم :

فراموشت نخواهم کرد

امید عزیزم خیلی دوست دارم به خدا خیلی...

به خدا هیچوقت فراموشت نمیکنم امید هیچوقت...

امید عزیزم دیدی این دنیای بی رحم چه جوری ما دو تارو از هم جدا کرد

ما دوتا مال هم بودیم

افسوس که دست سرنوشت ... قصه ی مارو بد نوشت

هرچی غم دنیا که بود ... تو سرنوشت ما سرشت

افسوس که دست روزگار ... نذاشت بمونیم برقرار

من و تو مال هم بودیم ... نفرین به کار روزگار

تقصیر من بود یا تو بود ... عشقی واست نمونده بود

یا اینکه دیوونه ی تو ... شعری واست نخونده بود

نمیدونم یهو چی شد ... از من وجاده ترسیدی

هر چی بهت گفتم بیا ... نیومدی . نفهمیدی

افسوس ازاون روزهای خوب ... که بودی عشق ویار من

چشم حسودا کور نشد ... نموندی درکنار من

این لحظه های آخره ... هرچی دلت میخواد بگو

بگو عزیزم باز بگو ... (((((((((×>.. اما خداحافظ نگو ..<×)))))))))

امید تو رو خدا اگه حالت خوبه یه خبری از خودت بده خواهش میکنم

سیرم از زندگانی

در بهار جوانی

زان که بی او ندارم

طاقت زندگانی

ای که منعم نمایی از پریشانی دل

می کنی از ملامت خنده بر زاری دل

تا که عاشق نگردی حال عاشق ندانی

شب نمیشود کز غمش خون نگریم

امید خیلی دوست دارم به خدا

به خدا دیگه خسته شددددددددددددددددددددمممممممممممممم

نميدانم در غروب اين روزها چه رازی نهفته است ، که دلم حال ابری‌ترين روزهای
پاييز را دارد،اگر اين روزها زيباترين‌روزهای بهار با گل سرخ و عطر اقاقی هم که باشد ،
باز هم آن دلتنگی دوری توست که چون غمی سنگين بر دلم پنجه می‌کشد .
باز هم بعد از ظهر آدينه، آينه دلتنگی غريبی‌است .
دلم هوای به کنار تو بودن می‌کند ،دلم بهانه می‌گيرد ، هيچ چيز آرامم نمی‌کند،
صبر و قرار ار دلم می‌رود ، ناگاه به خودم می‌آيم می‌بينم که قطرات اشک تمام صورتم
را پوشانده است